Bólu-Hjálmar bjargaði lífi Megasar
Rithöfundurinn og útvarpsmaðurinn Eiríkur Guðmundsson verður með klukkustundarlangan þátt um Megas á Rás eitt klukkan 13 á páskadag. Hann segist hafa átt góðan tíma með Megasi og náð honum í notalegt spjall um listsköpun hans, æskuna og sköpunina sem hefur haldið í honum lífinu. Semsagt: Mósaíkmynd af margbrotnum manni.
„Þótt þátturinn heiti nú reyndar ekki Komdu og skoðaðu í kistuna mína þá er það svolítið pælingin á bak við hann,“ segir Eiríkur. „Við settumst niður með ýmislegt góss sem hann á í fórum sínum. Meðal annars teikningar og vinnubækur sem hann gerði þegar hann var barn. Þetta er rosalega flott og sýnir vel þessa natni og vandvirkni sem hann hefur lagt í alla hluti. Alla tíð í raun og veru.“
Eiríkur fékk Megas einnig til þess að setjast við píanóið og útskýra hvernig sum laga hans hafa orðið til en Eirík rekur ekki minni til þess að Megas hafi boðið upp á slíkar skýringar áður. „Ég var að reyna að fá hann til að sýna mér hvernig hann vinnur. Úr hverju hann moðar og hann settist við píanóið og sýndi hvernig sum lög eftir hann hafa orðið til úr öðrum þekktum lögum. Mörg laga hans kallast á við einhver önnur lög og hann hefur alltaf unnið svona og snýr náttúrlega út úr hlutum. Hann veitir okkur innsýn í þetta og rekur rætur þess sem hann gerir.“
Sálma ber einnig á góma sem hlýtur að teljast mjög viðeigandi á páskadag. „Hann hefur lengi haft áhuga á sálmum og þeir litast inn í verk hans.“
Eiríkur bendir á að Megas sé „yfirleitt dálítið hornóttur“ í viðtölum og eigi það til að vera stuttur í spuna og svara spurningum með setningum á borð við „böns af monní“ eða einhverju álíka. „Hann er alveg laus við þetta hérna þannig að þetta er bara ósköp þægilegt spjall á rólegu nótunum. Ég átti svolítið góðan tíma með honum þarna.“
Megas, tók nýlega við heiðursverðlaunum Íslensku tónlistarverðlaunanna fyrir framlag sitt til íslenskrar tónlistarmenningar og sú viðurkenning var ekki síst kveikjan að því að Eiríkur tók hús á meistararnum sem stendur þó einnig á merkum tímamótum þar sem um þessar mundir eru liðin 40 ár frá því hann sendi frá sér sína fyrstu plötu.
„Ég fattaði það nú bara eftir að ég tók viðtalið. Að það eru 40 ár síðan fyrsta platan hans kom út. Þannig að þar eru enn ein tímamótin.“
Þeir Megas ræða einnig um bernsku hans á Snæfellsnesi, borgaralega tvöfeldni, rólustökk og þörfina fyrir að rugga bátum. „Við horfum líka yfir ferilinn og ég spyr hann hvað hann sé ánægðastur með. Við tölum mikið um það sem rekur hann áfram, sem er bara það að skapa. Það að bregðast við öllu þessu áreiti bara til að hreinlega drepast ekki. Við fáum til dæmis að heyra mjög skemmtilega sögu af því til dæmis þegar ferskeytla bjargaði lífi hans. Hann var einhvern tíma kalinn og hrakinn. Vantaði allar tölur á frakkann og hann var við það að frjósa í hel og muldrar þá fyrir munni sér vísu eftir Bólu-Hjálmar. Hann segir skemmtilega frá því hvernig þessi vísa bjargaði lífi hans.
Þetta er svolítið mósaík en verður vonandi skemmtilegt. Þessi ímynd hans er orðin svo föst. En hann er náttúrlega bara fyrst og fremst natinn listamaður myndi ég segja. Sem fellur í raun og veru aldrei verk úr hendi. Enda væri hann ekki búinn að koma svona miklu í verk ef svo væri ekki.“
.(JavaScript must be enabled to view this email address)
