13.08 2011 | Matur og vín

Steiking, þurrkun og reyking

Ef viðarkol eru rauðglóandi ná þau að steikja matinn með hitabylgjum. Þegar þau kólna hita þau matinn með svipuðu hætti og ef hann væri í of
Ef viðarkol eru rauðglóandi ná þau að steikja matinn með hitabylgjum. Þegar þau kólna hita þau matinn með svipuðu hætti og ef hann væri í of

Það tekur því lengri tíma að elda mat í venjulegum ofni en með flestum öðrum eldunaraðferðum. Þar sem maturinn kemur ekki beint við hitunargjafann eða eldinn, heldur situr aðeins í heitu loftinu, steikist hann ekki með sama hætti og þegar steikt er á pönnu eða grilli, heldur þornar.

Sökum þessa er betra að elda kjöt við vægan hita í lokuðum potti í ofninum heldur en að láta það vera óvarið í miklum langa stund. Niðurstaðan verður reyndar ekkert í líkingu við sunnudagslærið hennar ömmu heldur eitthvað sem minnir á sunnudag í franskri sveit. Til að ná fullkominni eldun á sunnudagslærið má láta það liggja í plasti með kryddjurtum, olíu og hvítlauk í 60°C heitu vatnsbaði í 2-3 tíma og skella því síðan á logandi heitt grill á meðan það brúnast að utan. Þá hafið þið lungamjúkt kjöt inn að beini en samt stökka og bragðmikla skorpu.

Kolagrill verða svo heit að hitabylgjunar skella á kjötinu svo það steikist næstum eins og það væri sett á logandi pönnu. Gasgrill ná aldrei þessum hita. Þau eru því líkari ofni út í garði en raunverulegu grilli. Kolin gefa síðan frá sér reyk sem gefur kjötinu bragð – en gasið ekki. Það er hins vegar auðveldara að stjórna hitanum í gasgrilli. Þau eru því draumaeldurnartæki þeirra sem kunna í raun ekki að elda – oft karla á þriðja bjór.

Til að auka enn bragðið af grillinu má nota það til að reykja kjötið í leiðinni – búa til barbeque. Harðviður gefur reyk með góðu bragði ef hann er hitaður við um 300-400°C. Ef þið eigið í erfiðleikum með að stjórna hitanum getið þið pakkað blóðbergi, briki og einhverju góðu þétt inn í álpappír en mótað örlítinn stút með gati á annan endann. Jurtirnar hitna þá og senda frá sér reyk en brenna ekki vegna súrefnisskorts.

Gunnar Smári Egilsson og Þórir Bergsson





Til baka