Bíódómur:Þögul snilld
The Artist er í stuttu máli einfaldlega stórkostleg kvikmynd – það ekkert nema stórafrek nú til dags að segja dásamlega fallega ástarsögu sem fer með áhorfandann upp og niður allan tilfinningaskalann í svart/hvítri og þögulli bíómynd. Hér er sögð svo heillandi og ógleymanleg saga, gerð af svo mikilli fagmennsku og alúð að mann bókstaflega sundlar af töfrunum sem bera fyrir augu manns á hvíta tjaldinu. Í ofanálag er The Artist svo undurfagur óður til einfaldari og horfinna tíma.
George Valentin er stórstjarna í þöglum bíómyndum og alveg mátulega sjálfumglaður. Fyrir algera tilviljun liggja leiðir hans og stúlkunnar Peppy Miller saman og verður til þess að hún öðlast einnig frægð og frama í Hollywood. Á milli þeirra kviknar strax neisti sem nær þó ekki að verða að því ástarbáli sem hann gefur fyrirheit um. Þegar talmyndirnar leysa þær þöglu af hólmi þráast Valentin við. Neitar að laga sig að breyttum tímum og fellur því af stalli – ólíkt Peppi sem verður skærasta stjarna talmyndanna. Barátta Valentins við sjálfan sig og mótlætið er mögnuð og tilfinningatjáning leikarans Jean Dujardin, með látbragði og svipbrigðum, er ótrúleg. Þá er Bérénice Bejo engu síðri í hlutverki Peppy. Sjarmi hennar er ómótstæðilegur og ég minnist þess ekki að hafa heillast jafn gersamlega af nokkurri leikkonu á einu augabragði eins og þessari undursamlegu konu.
Öllu er þessu komið til skila þegjandi en ekki alveg hljóðalaust þar sem frábær tónlist gefur tjáningu leikaranna mikilfenglega vængi og innsiglar þennan yndislega töfrahring sem hverfist um áhorfendur. Janúar er ekki enn liðinn en ég held að það sé nokkuð óhætt að fullyrða að fólki mun ekki bjóðast að sjá betri mynd en The Artist í bíó á þessu ári. Jafnvel ekki á því næsta heldur.
The Artist *****
Þórarinn Þórarinsson
